Przesłanką obowiązku alimentacyjnego na rzecz dziecka, jest niemożliwość samodzielnego utrzymania się. Natomiast po stronie zobowiązanych rodziców ich możliwości finansowo – zarobkowe. Rodzice mają obowiązek płacić alimenty na dziecko, dopóki nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Muszą dostarczać swojemu dziecku środki utrzymania i wychowania. Taki obowiązek istnieje nawet, jeśli dziecko ukończyło 18 lat, ale uczy się nadal i nie ma żadnych własnych źródeł dochodu.

Pełnoletniość nie jest granicą, która pozwala rodzicom na uwolnienie się od obowiązku alimentacji na rzecz dzieci. Dzieje się tak, bowiem dziecko, które nie jest w stanie utrzymać się samo, ma prawo do alimentów od rodziców. Alimenty dziecku przysługują bez względu na wiek. Jednak należy pamiętać, że dziecko, które uzyskało już pełnoletniość powinno wykazać, że nie z własnej winy nie potrafi się jeszcze utrzymać bez pomocy rodziców.

Momencie ukończenia przez dziecko 18 lat nie powoduje, że automatycznie ważny wyrok zasądzający alimenty na jego rzecz przestaje obowiązywać.

Rodzice płacą alimenty na pełnoletnie dziecko kiedy:

• uczy się, aby zdobyć zawód,
• jest chore, co uniemożliwia mu samodzielne utrzymanie się.

Rodzice często mylnie twierdzą, że skoro dziecko jest już pełnoletnie nie trzeba płacić na nie alimentów. Nic bardziej mylnego. Dziecko należy utrzymywać, aż będzie się w stanie samo utrzymać. Samodzielne utrzymanie się to nie tylko podjęcie pracy przez dziecko. Rodzice mogą zostać zwolnieni od obowiązku alimentacyjnego bez względu na wiek dziecka wówczas, gdy ma ono własny majątek, z którego dochody mogą pokryć koszty jego utrzymania oraz wychowania.